Sa tatlong araw ko sa isang conference. Napakadame kong ideya namaisulat. Pero tuwing magsusulat nako ng mga sulatin ukol sa isyu eh nahihirapan ako.
Paano ba sumulat ng may saysay?
Wednesday, October 24, 2012
ANYTHING UNDER THE SUN:Random thoughts
Sana pwede ibalik ang dati.
Pero anu nga ba ang dati?
Anu ang ibabalik?
Bakit kailangan ibalik?
Ngunit bakit nga ba nawala?
Nawala ba ng biglaan?
Nawala ng di sinasadya?
O nawala ito ng inaasahan?
Anu ang dahilan?
Anu ang babalikang dati?
Meron pa nga bang dati?
Dating masaya
Magulo
Makulit
May pakialam
Sana pwede ibalik ang dati.
Ang dating masaya.
Pero anu nga ba ang dati?
Anu ang ibabalik?
Bakit kailangan ibalik?
Ngunit bakit nga ba nawala?
Nawala ba ng biglaan?
Nawala ng di sinasadya?
O nawala ito ng inaasahan?
Anu ang dahilan?
Anu ang babalikang dati?
Meron pa nga bang dati?
Dating masaya
Magulo
Makulit
May pakialam
Sana pwede ibalik ang dati.
Ang dating masaya.
Thursday, October 11, 2012
ANYTHING UNDER THE SUN:Insecurity killed the cat
Dont tell me what to do.
Dont tell me what to say.
Dont tell me what to wear.
Dont tell me where to go.
Dont talk behind my back.
Dont misinterpret my actions.
Dont take away my friends.
Dont ever call me names.
Do look at yourself.
Do try to accept who you are.
Do recognize your goodness, but
Do affirm your flaws.
Cause underneath all those hatred.
We both know you feel like hell.
So be careful what you think, say, or do.
Remember, its curiosity that killed the cat..... But insecurity will kill you!
Dont tell me what to say.
Dont tell me what to wear.
Dont tell me where to go.
Dont talk behind my back.
Dont misinterpret my actions.
Dont take away my friends.
Dont ever call me names.
Do look at yourself.
Do try to accept who you are.
Do recognize your goodness, but
Do affirm your flaws.
Cause underneath all those hatred.
We both know you feel like hell.
So be careful what you think, say, or do.
Remember, its curiosity that killed the cat..... But insecurity will kill you!
Wednesday, October 10, 2012
ASK LOVE AND LIFE:Take two
Bakit ba nauso ang mga pelikula tungkol sa mga kabit? Parang nakakabother na dahil sunod sunod na. wala akong hilig manuod ng mga pelikula sa ganung tema, marahil kasi napagdaanan ko un kaya mejo sensitive ako sa mga istoryang ganun.
Nagsimula sa love story, no other woman, the mistress at ngaun nga ang bagong ilalabas na a secret affair.
Ndi ako KJ sa ganyang usapan. Ndi din ako naive dahil alam kong totoo namang nangyayare sa tunay na buhay un. Nababagabg lang ako na trending na ang topic. Na normal na lang siya, kumbaga nadedesensitize na ang mga tao sa kabit. Na kailangan mong ipaglaban ng literal ang pagmamahalk sa tao laban sa isa pang nagmamahal saknya. Idealistic nga siguro ako pero tingin ko walang takng deserving na gawing kabit. O pumayag magpakabit. Di ko kailanman naiintindihan ung ganun na maghahanap ka ng iba o mafafall ka sa iba habang asa relasyon ka. Marami akong spekulason o teorya kung bkt nagkakaganun. Andung insecure siya o di namana kaya ndi makuntento o takot sa commitment. Kung anuman ang dahilan, hindi nun majujustiy ang sakit na binibigay sa taong niloko.
Ndi ko mapipigilan ang media pelikula o mga libro na sumulat nito. Sigro isang hamon nalang ang magagawa ko.
Una hamon sa akin na ndi pumayag o ndi maging parte ng relasyong puno ng lokohan.
Pangalawa, sa mga taong in a relationship. Kung manlolokonlang mabuti pang mkipagbreak na. Maging matapang sabihin kung anu ang gusto, na maaaring ibang tao.
Pangatlo, sa magulang. Sana mapatnubayan mabuti ang mga kabtaan.
Pangapat, sa mga journalist, writet, director, sana ay makahanap tayo ng iba pang kwento, iba naman. Ung nakakachallenge ng utak. Yung tatak pinoy. Minsan kasi nagpapaimpluwensiya tayo masyado sa mga western o korean movies kaya nagiging ganoon din timpla ng kwento naten.
Panlima, sayo na nagbabasa nito. Huwag pumayag na maloko o manloko. Wag gawin normal ang pagtigin sa kabit o panloloko. Walang taong worth ng panloloko.
Okay, cut. Take two!
Nagsimula sa love story, no other woman, the mistress at ngaun nga ang bagong ilalabas na a secret affair.
Ndi ako KJ sa ganyang usapan. Ndi din ako naive dahil alam kong totoo namang nangyayare sa tunay na buhay un. Nababagabg lang ako na trending na ang topic. Na normal na lang siya, kumbaga nadedesensitize na ang mga tao sa kabit. Na kailangan mong ipaglaban ng literal ang pagmamahalk sa tao laban sa isa pang nagmamahal saknya. Idealistic nga siguro ako pero tingin ko walang takng deserving na gawing kabit. O pumayag magpakabit. Di ko kailanman naiintindihan ung ganun na maghahanap ka ng iba o mafafall ka sa iba habang asa relasyon ka. Marami akong spekulason o teorya kung bkt nagkakaganun. Andung insecure siya o di namana kaya ndi makuntento o takot sa commitment. Kung anuman ang dahilan, hindi nun majujustiy ang sakit na binibigay sa taong niloko.
Ndi ko mapipigilan ang media pelikula o mga libro na sumulat nito. Sigro isang hamon nalang ang magagawa ko.
Una hamon sa akin na ndi pumayag o ndi maging parte ng relasyong puno ng lokohan.
Pangalawa, sa mga taong in a relationship. Kung manlolokonlang mabuti pang mkipagbreak na. Maging matapang sabihin kung anu ang gusto, na maaaring ibang tao.
Pangatlo, sa magulang. Sana mapatnubayan mabuti ang mga kabtaan.
Pangapat, sa mga journalist, writet, director, sana ay makahanap tayo ng iba pang kwento, iba naman. Ung nakakachallenge ng utak. Yung tatak pinoy. Minsan kasi nagpapaimpluwensiya tayo masyado sa mga western o korean movies kaya nagiging ganoon din timpla ng kwento naten.
Panlima, sayo na nagbabasa nito. Huwag pumayag na maloko o manloko. Wag gawin normal ang pagtigin sa kabit o panloloko. Walang taong worth ng panloloko.
Okay, cut. Take two!
Sunday, July 8, 2012
TEACHER'S TALE:Of Certain Truths and Uncertainties
its eleven in the evening and i just finished checking exam papers of my students. i finished really fast and nto considering the grades my student got, i felt sad. hence, this blog.
there are truths and uncertainties that have been lingering in my mind for almost six months now. it started early part of the month, january to be exact. the day i knew i had to face truths and uncertainties.
truth #1. i only have two months and im gone.
ive talked about this truth to so many people too many times. to the point that i bored myself thinking and talking about it. this is my last term of teaching and though i knew of it six months ago, it still doesnt feel right.
truth #2. i have accepted but not without pain.
for the first few months that i ve learned of truth #1, all i felt was pain. pain of losing the one thing i loved doing. pain of not being able to be with the people i have grown with. people i learned a lot from. People who have accepted me, inside and out. People i have considered family.
i also felt pain that i would not be able to teach students again in CSB. the pain that just at the time that i knew i meant something to some students is the time i have to go.
Pain knowing this was all my fault.
i have accepted but it is just too painful.
Truth #3. i am scared.
for the past months, i have not been able to fully admit to myself that i am scared.
scared that i might not be able to accomplish the last task i need to do.
scared that i might not find a job thats both enjoyable and fulfilling.
scared that i might not meet people as fun as the people i have now.
scared that i might be too old.
scared that all the plans i have for the next months may not come thru at all.
i have been face with these truths but more overwhelming are the uncertainties. I have no idea what my future holds for me. I worry myself for most of the nights im alone that i experience dreaming about zombies caused by stress. for 6 years i have never faced this enormous uncertainty in my life up until now.
Uncertainty #1. Where will i be after August.
ive been planning. plans always bring uncertainties.
what if these plans fail me, how do i pick myself up again? How do i tell people? What do i tell them? more than the uncertain plans, what worries me more is my embarrassment.
Disclaimer: dont confuse this to my being coward or mahina ang loob. what i feel now is different.
uncertainty #2. will i ever finish?
Will I finish, will i even be able to stand up again and pick where i left of in my studies? How do i deal with it now that i dont have the support group i had in the first part?
If i do finish, where will it lead me?
Uncertainty #3: What does this mean? IS there any reason or purpose for this happening in my life?
I have always believe in purpose. that somewhere in this universe someone has a big plan for me. That this is all part of the plan. I believe that all things happen because it is meant to happen.
But this time, i cannot fully put my trust on this belief. Is this really where im supposed to be, to leave the job i am passionate about, to leave the people i love so much, to be alone?
Until August, I am the same person 6 years ago. A teacher.
after that i am lost.
Tuesday, July 3, 2012
MEMOIRS OF A BLOGGER:Diksyunaryo
Ang diksyunaryo ay ginagamit pag may salita kang hindi naintindihan. Ito ang ginagamit para mahanap ang kahulugan ng isang salita, ibig sabihin ung para magka sense ang isang pangungusap. Madalas ginagamitan naten ng context clues ang mga bagay bagay. Yung kahit ndi mo alam ung salita eh naiintindihan mo ang ibig nitong sabihin sa pamamagitan ng paraan ng pagkakagamit nito. Pero mas mahusay pa din ang makuha ang kahulugan ng salita sa pinaka tamang ibig sabihin nito.
Di naman tungkol sa diksyunaryo ito, ito ay tungkol sa kahulugan ng buhay. (wow, lalim). Ang ibig ko lang naman sabihin talaga eh dapat lahat ng ginagawa naten eh may malalim na kahulugan. Kahit anu pang gawain yan. Kasi pag may kahulugan ang bawat bagay mas may ownership, mas may laman ung ginagawa mo. Isa rin un sa tutulong sayo na bigyan ng kahulugan ang pagkatao mo.
Sa sarili kong karanasan, ginagawa ko ang mga bagay ng may dahilan, o may kahulugan. Lahat halos eh may kwento, may pinanggalingan kaya mas malalim ang pagtingin ko sa bagay na ginawa, ginagawa, o gagawin ko. Halimbawa, naglista ako ng 101 things to do in my life ko. Hindi dahil sa nakiuso ako o napanuod ko ung bucketlist na movie. Nauna sila bago ko pa to gawin. Ndi ko rin naman orihinal na ideya ang "101 Things to Do in my Life" dahil nabasa ko lang din siya sa isang module na ginagamit namen para sa klase. Pinagawa ko ito sa mga estudyante ko konektado sa aralin namen on Goal Setting. Pinagawa ko sa kanila ng hindi ko pa siya nagawa. Naisip ko tuloy na tuwing nagsasabe sila saken ng kung ganu kahirap ito eh, dapat pala ginawa ko din para alam ko ung pakiramdam. (Light bulb) At yun na ang dahilan kung bakit ko sinulat yun. Una, para maintindihan ko ung naranasan ng mga estudyante ko at pangalawa dahil marami naman talaga ako gustong gawin sa buhay pero ndi ko sinisimulan. Ganun nga ang ginawa ko at ngayon, halos isang taon na eh masasabi kong marami akong natutupad sa checklist ko.
May laman. May kahulugan.
Ang kahulugan nito saken ay mas nakilala ko ang sarili. Nalaman kong ndi pala ako well-read na tao dahil andame ko pang namimiss out sa buhay. Dahil dun mas naging palabasa ako, at binibigyan ko ito ng oras. Nalaman ko din na hilig ko talaga ang pagtatrabel at kung anuman ay alam kong un ang isa sa mga bagay na nding ndi mawawal sa listahan ko.
Lahat ng nakasulat sa listahan ko ay may malalim na pingagalingan. Ang ilan sa mga ito magdidikta ng aking kinabukasan, ng career na gusto kong puntahan. Ilan din dito ay nagpapaalala sa akin ng aking kabataan tulad ng pagluto ng monggo at pagbisita sa aking lola. Mayroon din namang ilan sa mga nakalista na susubok sa aking tapang at pagkatao. May mga ilan namang para sa aking kasiyahan, tulad ng pag-aalaga ng isda at pagpapaayos ng bahay.
Lahat ng ginagaw ko ay may kahulugan. Kung kaya't nagiging masakit para saken na may isa sa mga ito na matapakan, magaya, o maiwalang bahala.
sentimental ako na tao. respetuhin sana ito.
Diksyunaryo. may laman. may kahulugan.
Di naman tungkol sa diksyunaryo ito, ito ay tungkol sa kahulugan ng buhay. (wow, lalim). Ang ibig ko lang naman sabihin talaga eh dapat lahat ng ginagawa naten eh may malalim na kahulugan. Kahit anu pang gawain yan. Kasi pag may kahulugan ang bawat bagay mas may ownership, mas may laman ung ginagawa mo. Isa rin un sa tutulong sayo na bigyan ng kahulugan ang pagkatao mo.
Sa sarili kong karanasan, ginagawa ko ang mga bagay ng may dahilan, o may kahulugan. Lahat halos eh may kwento, may pinanggalingan kaya mas malalim ang pagtingin ko sa bagay na ginawa, ginagawa, o gagawin ko. Halimbawa, naglista ako ng 101 things to do in my life ko. Hindi dahil sa nakiuso ako o napanuod ko ung bucketlist na movie. Nauna sila bago ko pa to gawin. Ndi ko rin naman orihinal na ideya ang "101 Things to Do in my Life" dahil nabasa ko lang din siya sa isang module na ginagamit namen para sa klase. Pinagawa ko ito sa mga estudyante ko konektado sa aralin namen on Goal Setting. Pinagawa ko sa kanila ng hindi ko pa siya nagawa. Naisip ko tuloy na tuwing nagsasabe sila saken ng kung ganu kahirap ito eh, dapat pala ginawa ko din para alam ko ung pakiramdam. (Light bulb) At yun na ang dahilan kung bakit ko sinulat yun. Una, para maintindihan ko ung naranasan ng mga estudyante ko at pangalawa dahil marami naman talaga ako gustong gawin sa buhay pero ndi ko sinisimulan. Ganun nga ang ginawa ko at ngayon, halos isang taon na eh masasabi kong marami akong natutupad sa checklist ko.
May laman. May kahulugan.
Ang kahulugan nito saken ay mas nakilala ko ang sarili. Nalaman kong ndi pala ako well-read na tao dahil andame ko pang namimiss out sa buhay. Dahil dun mas naging palabasa ako, at binibigyan ko ito ng oras. Nalaman ko din na hilig ko talaga ang pagtatrabel at kung anuman ay alam kong un ang isa sa mga bagay na nding ndi mawawal sa listahan ko.
Lahat ng nakasulat sa listahan ko ay may malalim na pingagalingan. Ang ilan sa mga ito magdidikta ng aking kinabukasan, ng career na gusto kong puntahan. Ilan din dito ay nagpapaalala sa akin ng aking kabataan tulad ng pagluto ng monggo at pagbisita sa aking lola. Mayroon din namang ilan sa mga nakalista na susubok sa aking tapang at pagkatao. May mga ilan namang para sa aking kasiyahan, tulad ng pag-aalaga ng isda at pagpapaayos ng bahay.
Lahat ng ginagaw ko ay may kahulugan. Kung kaya't nagiging masakit para saken na may isa sa mga ito na matapakan, magaya, o maiwalang bahala.
sentimental ako na tao. respetuhin sana ito.
Diksyunaryo. may laman. may kahulugan.
Tuesday, June 5, 2012
ASK LOVE AND LIFE: Let the ship sail!
Hindi ito tungkol sa usapin ng barko o anumang related sa "ships". Wala naman akong alam dun. Pero nakonek ko lang ito sa isang bagay na naisip ko bigla habang nakapila sa Crocs mega sale noong isang linggo.
Natweet ko nga ito at ang sabe ko pa dun, "Huwag nang uma-anchor, let the ship sail!" (Siguro nalilito ka na kung anu ba talaga to noh?)
Eh usapang pag momove-on naman to. Naisip ko lang kasi na ang pagmove on ay proseso na pinagdadaanan ng dalawang tao. Pero madalas laging ung hiniwalayan lang ang nabibigyan ng mas madameng "exposure". Madame na nga din akong nasulat at nabasa tungkol sa kung paano makakapagmove on ang isang tao sa mahal nila.
Pero ung pag momove on eh kelangan din maintindihan ng nakipaghiwalay o nakipagfriendzone. (kasama un eh. refer to my previous post.) Bakit? Kasi ang badtrip sa proseso ng pagmomove on eh ung andun ka na biglang susulpot ulit ung taong un. Magpaparamdam ulit kung kelan nakikita mo na ung pag galaw ng "bangka" mo. So dahil asa process of moving on ka pa, eh agad agad ka namang mapapahinto. Un ang tinatawag kong pag-aanchor. Ito ung sitwasyon na magpaparamdam ulit sayo ung tao. Magpapakasweet or mangungulit o anuman para bumalik sa buhay mo. Minsan magtetext lang ng "kamusta? okay ka ba?" etc. na parang biglang concern na siya sa well being mo after dumping you. So ikaw naman si gaga/gago na magrereply agad kasi kinamusta ka nya. Andun na tayo syempre may feelings ka pa kaya ndi kita masisisi kung un ang gagawin mo.
Kaya nga ba't kung anchor ka, in tagalog daw ANGKLA, eh tingin ko tigilan mo na yan. Make up your mind. Pag sinabe mong ayaw mo, stick to it. Hindi ung pag nakaramdam ka na na yung tao eh nakakapagmove on na sayo eh saka ka naman babalik at magpapacute ulit sakanya. O ndi naman pag kelangan mong ifeed ang ego mo eh babalikan mo ung tao (without offering any relationship) para lang masabe na pogi/maganda ka. Huwag ka din magtext o mangamusta kung anu nang nangyayare saknya, kasi kung ndi ka ba naman talaga sadista malamang ndi pa siya okay (lalo na't bago palang). Makikipagbreak ka tapos tatanungin mo kung kamusta?!
Ganun din naman kung makarating sayo ung balitang may natitipuhan na siya. Huwag kang magfeeling na forever ang feelings sayo ng tao. Hindi lang ikaw ang pwede nyang gawing DYOSA o ADONIS. Maraming tao sa mundo maliban sayo. At higit sa lahat ang feelings eh nakakalimutan o sabihin na nateng nagbabago. Kung ndi mo magets ung realidad na yun eh kelangan mong may sumampal sayo at sabihin na nakapagmove on na nga ung tao sayo.
Ang ibig ko lang naman sabihin eh wag kang mang-angkla ng taong may gusto sayo just to fulfill your personal satisfaction like sexual, ego or pride. Napaka-unfair to still expect the person to be under your spell without wanting to be in a relationship with them. Im sure kaya naman nakipagbreak o nasa friend zone ung taong un dahil wala ka talagang nararamdaman para sakanya. Kung ganun lang din hayaan mo ung tao na makahanap ng kapareha ng puso nya. Kung sa proseso eh ikaw ang maiwan magisa, tanggapin mo yun kasi un ang desisyon mo.
So, let the ship sail!:P
Natweet ko nga ito at ang sabe ko pa dun, "Huwag nang uma-anchor, let the ship sail!" (Siguro nalilito ka na kung anu ba talaga to noh?)
Eh usapang pag momove-on naman to. Naisip ko lang kasi na ang pagmove on ay proseso na pinagdadaanan ng dalawang tao. Pero madalas laging ung hiniwalayan lang ang nabibigyan ng mas madameng "exposure". Madame na nga din akong nasulat at nabasa tungkol sa kung paano makakapagmove on ang isang tao sa mahal nila.
Pero ung pag momove on eh kelangan din maintindihan ng nakipaghiwalay o nakipagfriendzone. (kasama un eh. refer to my previous post.) Bakit? Kasi ang badtrip sa proseso ng pagmomove on eh ung andun ka na biglang susulpot ulit ung taong un. Magpaparamdam ulit kung kelan nakikita mo na ung pag galaw ng "bangka" mo. So dahil asa process of moving on ka pa, eh agad agad ka namang mapapahinto. Un ang tinatawag kong pag-aanchor. Ito ung sitwasyon na magpaparamdam ulit sayo ung tao. Magpapakasweet or mangungulit o anuman para bumalik sa buhay mo. Minsan magtetext lang ng "kamusta? okay ka ba?" etc. na parang biglang concern na siya sa well being mo after dumping you. So ikaw naman si gaga/gago na magrereply agad kasi kinamusta ka nya. Andun na tayo syempre may feelings ka pa kaya ndi kita masisisi kung un ang gagawin mo.
Kaya nga ba't kung anchor ka, in tagalog daw ANGKLA, eh tingin ko tigilan mo na yan. Make up your mind. Pag sinabe mong ayaw mo, stick to it. Hindi ung pag nakaramdam ka na na yung tao eh nakakapagmove on na sayo eh saka ka naman babalik at magpapacute ulit sakanya. O ndi naman pag kelangan mong ifeed ang ego mo eh babalikan mo ung tao (without offering any relationship) para lang masabe na pogi/maganda ka. Huwag ka din magtext o mangamusta kung anu nang nangyayare saknya, kasi kung ndi ka ba naman talaga sadista malamang ndi pa siya okay (lalo na't bago palang). Makikipagbreak ka tapos tatanungin mo kung kamusta?!
Ganun din naman kung makarating sayo ung balitang may natitipuhan na siya. Huwag kang magfeeling na forever ang feelings sayo ng tao. Hindi lang ikaw ang pwede nyang gawing DYOSA o ADONIS. Maraming tao sa mundo maliban sayo. At higit sa lahat ang feelings eh nakakalimutan o sabihin na nateng nagbabago. Kung ndi mo magets ung realidad na yun eh kelangan mong may sumampal sayo at sabihin na nakapagmove on na nga ung tao sayo.
Ang ibig ko lang naman sabihin eh wag kang mang-angkla ng taong may gusto sayo just to fulfill your personal satisfaction like sexual, ego or pride. Napaka-unfair to still expect the person to be under your spell without wanting to be in a relationship with them. Im sure kaya naman nakipagbreak o nasa friend zone ung taong un dahil wala ka talagang nararamdaman para sakanya. Kung ganun lang din hayaan mo ung tao na makahanap ng kapareha ng puso nya. Kung sa proseso eh ikaw ang maiwan magisa, tanggapin mo yun kasi un ang desisyon mo.
So, let the ship sail!:P
Subscribe to:
Posts (Atom)
